Can-do mentaliteit

Posted on

‘Dat gaat jou nooit lukken’, is iets wat ik veel gehoord heb als ik vertelde over mijn plan om de Tour de France in 2012, een dag voor de profs uit, te rijden. Mijn antwoord hierop was steevast: ‘Als je denkt dat iets niet kan, dan kan het zeker niet.’ Vol vertrouwen begon ik aan de Tour en reed hem uit, elke kilometer. Thijs Zonneveld beschrijft een vergelijkbaar fenomeen in zijn column ‘Wielrenners zijn experts in zichzelf voor de gek houden’. De ontsnapping van Wilco Kelderman in de 13e etappe leek een wanhoopspoging voor buitenstaanders, maar Wilco had hoop. Op het moment dat hij wegsprong, creëerde hij een kans op een overwinning. Een legendarische renner die geroemd wordt om zijn absurde ondernemingen is Fausto Coppi. In de Giro d’Italia van 1949 tijdens de 17e etappe sprong hij weg met nog 192 kilometer te gaan. Coppi won die etappe, met Bartali op 12 minuten achterstand.
Martijn Veldkamp beschrijft in zijn boek ‘De Verborgen Motor’ dat de heroïsche vlucht van Coppi het idee illustreert dat het gedrag in een koers en de kracht van een renner niet zozeer gedreven worden door eerder succes of falen, maar door de interpretatie ervan: het toeschrijven van successen aan de eigen kracht en mislukkingen aan de omstandigheden. Wilco hield zichzelf volgens deze theorie niet voor de gek, maar geloofde in eigen kunnen. Net als ik, toen ik aan de Tour de France van 2012 deelnam en nu nog steeds, als wedstrijdrenster. Een carrière als medisch specialist en semi-professioneel wielrenster lijkt onmogelijk, maar ook dat is niet waar zolang je er maar in gelooft.

Referenties
Thijs Zonneveld: Wielrenners zijn experts in zichzelf voor de gek houden

Martijn Veltkamp – De verborgen motor, over de psychologie van het wielrennen
2015 Prometheus – Bert Bakker, Amsterdam

Foto van ‘Armant’

 

 

  • Share

0 Comments

Leave a comment

Your email address will not be published.